Kyrie, elejson.
Chryste, elejson.
Kyrie, elejson.
Chryste, usłysz nas.
Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże,
zmiłuj się nad nami
Synu, Odkupicielu świata, Boże,
Duchu Święty, Boże,
Święta Trójco, Jedyny Boże,
Serce Jezusa, Syna Ojca
Przedwiecznego,
Serce Jezusa, w łonie Matki Dziewicy
przez Ducha Świętego utworzone,
Serce Jezusa, ze Słowem Bożym
istotowo zjednoczone,
Serce Jezusa, nieskończonego
majestatu,
Serce Jezusa, świątynio Boga,
Serce Jezusa, przybytku Najwyższego,
Serce Jezusa, domie Boży i bramo
niebios,
Serce Jezusa, gorejące ognisko
miłości,
Serce Jezusa, sprawiedliwości
i miłości skarbnico,
Serce Jezusa, dobroci i miłości pełne,
Serce Jezusa, cnót wszelkich
bezdenna głębino,
Serce Jezusa, wszelkiej chwały
najgodniejsze,
Serce Jezusa, Królu i zjednoczenie
serc wszystkich,
Serce Jezusa, w którym są wszystkie
skarby mądrości i umiejętności,
Serce Jezusa, w którym mieszka cała
pełnia Bóstwa,
Serce Jezusa, w którym sobie Ojciec
bardzo upodobał,
Serce Jezusa, z którego pełni
wszyscyśmy otrzymali,

Serce Jezusa, odwieczne upragnienie
świata,
Serce Jezusa, cierpliwe i wielkiego
miłosierdzia,
Serce Jezusa, hojne dla wszystkich,
którzy Cię wzywają,
Serce Jezusa, źródło życia i świętości,
Serce Jezusa, przebłaganie za grzechy
nasze,
Serce Jezusa, zelżywością napełnione,
Serce Jezusa, dla nieprawości
naszych starte,
Serce Jezusa, aż do śmierci
posłuszne,
Serce Jezusa, włócznią przebite,
Serce Jezusa, źródło wszelkiej
pociechy,
Serce Jezusa, życie i
zmartwychwstanie nasze,
Serce Jezusa, pokoju i pojednanie
nasze,
Serce Jezusa, krwawa ofiaro
grzeszników,
Serce Jezusa, zbawienie ufających
Tobie,
Serce Jezusa, nadziejo w Tobie
umierających,
Serce Jezusa, rozkoszy wszystkich
Świętych,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy
świata,
przepuść nam, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy
świata,
wysłuchaj nas, Panie.

Baranku Boży, który gładzisz grzechy
świata,
zmiłuj się nad nami.

W. Jezu cichy i pokornego serca.
O.  Uczyń serca nasze według Serca Twego.

Módlmy się. Wszechmogący, wieczny Boże, wejrzyj na Serce najmilszego Syna swego i na chwałę i zadość-uczynienie, jakie w imieniu grzeszników Ci składa; daj się przebłagać tym, którzy żebrzą Twego miłosierdzia i racz udzielić przebaczenia w imię tegoż Syna swego, Jezusa Chrystusa, który z Tobą żyje i króluje na wieki wieków. Amen.

Pod Twoją Obronę

Pod Twoją Obronę uciekamy się, święta Boża Rodzicielko. Naszymi prośbami racz nie gardzić w potrzebach naszych. Ale od wszelakich złych przygód racz nas zawsze wybawiać, Panno chwalebna i błogosławiona.
O Pani nasza, Orędowniczko nasza, Pośredniczko nasza, Pocieszycielko nasza. Z Synem swoim nas pojednaj, Synowi swojemu nas polecaj, Swojemu Synowi nas oddawaj.

Pięć Przykazań Kościelnych
Wersja Powszechna
Oficjalna wersja Katechizmu Kościoła Katolickiego dla Kościoła Powszechnego

1. W niedziele i w inne nakazane dni świąteczne uczestniczyć we Mszy świętej i powstrzymać się od prac służebnych.
2. Przynajmniej raz w roku spowiadać się.
3. Przynajmniej raz w roku na Wielkanoc przyjąć Komunię świętą.
4. W dni pokuty wyznaczone przez Kościół powstrzymać się od spożywania mięsa i zachować post.
5. Wierni są zobowiązani dbać o potrzeby materialne Kościoła, każdy według swoich możliwości.

Pięć Przykazań Kościelnych
Adaptacja dla Polski zatwierdzona przez Stolicę Apostolską: ogłoszona 18.XI.2003 r.

1. W niedzielę i święta nakazane uczestniczyć we Mszy świętej i powstrzymać się od prac niekoniecznych
2. Przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu pokuty
3. Przynajmniej raz w roku, w okresie wielkanocnym przyjąć Komunię Świętą
4. Zachowywać nakazane posty i wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych, a w okresach pokuty powstrzymywać się od udziału w zabawach
5. Troszczyć się o potrzeby wspólnoty Kościoła.

Uwagi do Przykazań Kościelnych dla Polski
Konferencja Episkopatu Polski nr 318 (24.VI.2002 r.) oraz nr 324 (21.X.2003 r.)

Uwaga: Konferencja Episkopatu Polski uznała za obowiązującą najnowszą wersję Przykazań Kościelnych podaną przez Katechizm Kościoła Katolickiego (nr. 2041-2043), uzupełnioną o poprawki naniesione przez Kongregację Nauki Wiary (tzw. Corrigenda) z kwietnia 1998 r. (nr. 2042-2043), a także dokumentu przyjętego na II Polskim Synodzie Plenarnym „Liturgia Kościoła po Soborze Watykańskim II”, nr 79.
Zob. do tego LINK   http://www.opoka.org.pl  oraz   http://www.episkopat.pl

Najważniejsze ustalenia Episkopatu Polski w sprawie aktualnego brzmienia Przykazań Kościelnych:

  1. Świętowanie.
  Skupia się ono począwszy od praktyki Apostołów na gromadzeniu się Ludu Bożego
w każdy Dzień Pański, tj. w każdą Niedzielę. Dzień ten staje się szczególnym
przeżywaniem uobecnionej na Mszy św. Tajemnicy Odkupienia przez Krzyż
i Zmartwychwstanie Syna Bożego.
  Oprócz uroczystości Zmartwychwstania Jezusa Chrystusa (Wielkanoc) i każdej
niedzieli, wierzący świętują swoje związanie z Bogiem jeszcze w szereg innych dni
ustanowionych czy to dla uczczenia Odkupiciela, czy też Matki Najświętszej i Świętych.
  O sposobie chrześcijańskiego świętowania w dni nakazane (tj. z zobowiązaniem
w sumieniu do uczestnictwa we Mszy świętej i niewykonywania ciężkiej pracy) przypomniał
Jan Paweł II w swym Liście Aostolskim Dies Domini (= Dzień Pański, 1998 r.) oraz
w encyklice Ecclesia de Eucharistia (Kościół rodzi się z Eucharystii, 2003 r.).

  2. Obowiązujące Dni Świąteczne w Kościele w Polsce (LIST Episkopatu Polski
z 21.X.2003), tj. dni wolne od pracy, z zobowiązaniem do uczestniczenia we Mszy
świętej niezależnie od każdorazowej Niedzieli:

 Uroczystość Narodzenia Pańskiego (25.XII.)
 Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki (1.I.)
 Uroczystość Objawienia Pańskiego (6.I.)
 Uroczystość Najśw. Ciała i Krwi Chrystusa (Boże Ciało; czwartek po Niedzieli
Trójcy Świętej)
 Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny (15.VIII.)
 Uroczystość Wszystkich Świętych (1.XI.)

  3. Dni świąteczne Zalecone – nie nakazane. Tzn.: gorąca zachęta do ich
świątecznego obchodzenia z pełnym uczestnictwem we Mszy św. i przystąpieniem
do Eucharystii:

(poniedziałek po Zesłaniu
Ducha Świętego)

  4. Stolica Apostolska zgodziła się na prośbę Episkopatu Polski:

  Na przeniesienie Uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego (czwartek, 40 dni po
Wielkanocy) na najbliższą następującą Niedzielę;
  Żeby w Polsce nie były Świętami Nakazanymi (ze względu na dni robocze)
dotychczasowe dni świąteczne:

 Niepokalanego Poczęcia Najśw. Maryi Panny (8.XII.)
 św. Józefa (19.III.)
 św. Apostołów Piotra i Pawła (29.VI.)

Natomiast Świętem Nakazanym (również w dniu pracy) pozostaje uroczystość Objawienia Pańskiego (Trzech Króli: 6.I.)

Zob. wszystko: Dekret Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów (4 marca 2003 r.). Konferencja Episkopatu Polski postanowiła (12.III.2003 r.), że zmiany te wejdą w życie od I Niedzieli Adwentu 2003 r. (tzn. od 30.XI.2003 r.).

  5. Dni i okresy Pokuty. Czwarte Przykazanie Kościelne mówi o dniach i okresach
pokuty. Prawo Kościelne ujmuje to następująco:

„Wszyscy wierni, każdy na swój sposób, obowiązani są na podstawie Prawa Bożego czynić pokutę. Żeby jednak wszyscy przez jakieś wspólne zachowanie złączyli się między sobą, zostają nakazane Dni Pokuty, w które wierni powinni modlić się w sposób szczególny, wykonywać uczynki pobożności i miłości, podejmować akty umartwienia siebie przez wierniejsze wypełnianie własnych obowiązków, zwłaszcza zaś zachowywać post i wstrzemięźliwość, zgodnie z postanowieniami zamieszczonych poniżej kanonów” (CIC, kan. 1249).

Oraz:

„W Kościele powszechnym dniami i okresami pokutnymi są poszczególne Piątki całego roku i czas Wielkiego Postu” (CIC, kan. 1250).

„Wstrzemięźliwość od spożywania mięsa lub innych pokarmów, zgodnie z zarządzeniem Konferencji Episkopatu, należy zachowywać we Wszystkie Piątki całego roku, chyba że w danym dniu przypada jakaś Uroczystość. Natomiast wstrzemięźliwość i post obowiązują w Środę Popielcową oraz w Piątek Męki i Śmierci Pana naszego Jezusa Chrystusa” (CIC, kan. 1251).

Niezależnie od tego, Episkopat Polski zachęca wiernych do zachowania wstrzemięźliwości od potraw mięsnych w Wigilię Bożego Narodzenia ze względu na wyjątkowy charakter tego dnia w Polsce (jako prawo zwyczajowe NIE nakazane pod grzechem).

Dla wyrażenia Pokutnej formy pobożności chrześcijańskiej Kościół ustanowił dni i okresy pokuty. W tym czasie chrześcijanin powinien szczególnie praktykować czyny pokutne służące nawróceniu serca, które jest celem podejmowanych praktyk pokutnych. Powstrzymywanie się od zabaw w okresie pokuty pomaga w opanowaniu instynktów i sprzyja wolności serca.
 Czynami pokutnymi są: modlitwa, jałmużna, uczynki pobożności i miłości, umartwienie przez
wierniejsze pełnienie obowiązków, wstrzemięźliwość od pokarmów mięsnych i post.
 Czasem pokuty w Kościele są poszczególne Piątki całego roku i czas Wielkiego Postu.

 Wstrzemięźliwość od potraw mięsnych obowiązuje wszystkich, którzy ukończyli 14 rok życia we
wszystkie Piątki i Środę Popielcową.
 Post (jeden posiłek do syta, dwa posiłki lekkie) obowiązuje w Środę Popielcową i w Wielki Piątek wszystkich
między 18-60 rokiem życia.

Uzasadniona niemożliwość zachowania wstrzemięźliwości w piątek domaga się od chrześcijanina podjęcia innych form pokuty.

 Powstrzymywanie się od Zabaw obowiązuje we wszystkie Piątki i w czasie Wielkiego Postu. Staje
się to zarazem przypomnieniem dla uczestników zabaw oraz ich organizatorów, by uszanowali dni
pokuty, szczególnie w okresie Wielkiego Postu.

   6. Piąte Przykazanie Kościelne. Przypomina ono Wierzącym o potrzebie utrzymania Sług Ołtarza
oraz samego Kościoła, nie dotowanego przez władze państwowe, a służącego Dobru Wspólnemu
Ludu Bożego, a pośrednio także społeczności cywilnej. Jednocześnie Kościół święty wyraża tą
drogą swą wdzięczność za zrozumienie tych potrzeb i ofiary składane na potrzeby Kościoła.

Podstawowe Artykuły Wiary
Często stosowane niewłaściwe określenie:
Sześć ‘Prawd’ Wiary

1. Jest jeden Bóg.
2. Bóg jest sędzią sprawiedliwym, który za dobre wynagradza,
a za złe karze.
3. Są trzy Osoby Boskie: Bóg Ojciec, Syn Boży, Duch Święty.
4. Syn Boży stał się człowiekiem i umarł na krzyżu dla naszego
zbawienia.
5. Dusza ludzka jest nieśmiertelna.
6. Łaska Boska jest do zbawienia koniecznie potrzebna.